Twee generaties medezeggenschap: Andrea en Senn over de PIT-raad

Bij PIT denken ze groot als het gaat om meedenken. Niet alleen ouders en medewerkers hebben een stem, ook kinderen praten mee over de toekomst van PIT en de kindcentra. Dat gebeurt via de PIT-raad en de junior PIT-raad: overlegpartners van het bestuur waarin ouders, medewerkers en leerlingen samen hun perspectief delen op alles wat met opvang en onderwijs te maken heeft.

Een bijzonder duo binnen deze raden is Andrea Heutink en haar zoon Senn. Andrea zit in de PIT-raad namens de oudergeleding onderwijs; Senn vertegenwoordigde als elfjarige groep 7 van IKC Juliana in de junior PIT-raad. Twee generaties die allebei hun steentje bijdragen aan de koers van PIT. Geheel toevallig, maar met veel plezier.

Toeval of toch niet?

Andrea was als eerste lid van de PIT-raad. “Ik vind het belangrijk om betrokken te zijn bij de school waar mijn kinderen op zitten, maar de gebruikelijke ouderactiviteiten passen niet zo bij mij,” vertelt ze. “Meedenken over beleid, HR, financiën of verzuim. Dat is meer iets voor mij. Ik kan mijn expertise kwijt en leer er zelf ook veel van.”

Niet lang daarna werd Senn gekozen voor de junior PIT-raad. “Elk jaar mogen leerlingen uit groep 7 zich verkiesbaar stellen voor de schoolraad,” legt hij uit. “De klas stemt dan wie er uiteindelijk in de junior PIT-raad komt. Vorig jaar werd ik samen met Carmen uit groep 8 gekozen.” Andrea hoorde het pas toen de juf vroeg of ze Senn kon brengen naar een overleg op een andere locatie. “Zo kwamen we er allebei in, zonder dat we het van elkaar wisten,” lacht ze.

Meedenken op je eigen manier

Senn vertelt enthousiast over zijn ervaringen. “Het leukste vind ik het vergaderen en praten over wat er op het kindcentrum speelt,” zegt hij. “We hebben het gehad over pesten en wat je daartegen kunt doen, maar ook over groene speelpleinen.” De vergaderingen vinden steeds op een andere kindcentrum plaats. “We beginnen met overleg, dan lunchen we samen en daarna vergaderen we nog even door voordat we teruggaan naar ons eigen kindcentrum.”

Thuis hebben moeder en zoon het er eigenlijk zelden over. “De onderwerpen van de Junior PIT-raad zijn niet allemaal bedoeld om verder te delen,” legt Senn serieus uit. “Dus dan vertel ik het voor de zekerheid maar niet.”

Andrea’s onderwerpen liggen op een ander niveau, maar de motivatie is vergelijkbaar. “Ik vind het vooral belangrijk dat alle geledingen gehoord worden: opvang en onderwijs, ouders en medewerkers,” zegt ze. “We denken mee over strategische keuzes, zoals wat een verhuizing betekent voor kinderen en ouders, of over de vraag of er voldoende expertise in huis is om de organisatie te sturen. Het is leerzaam, soms ook pittig, maar altijd constructief.”

Kleine en grote besluiten

Sommige onderwerpen blijven Andrea bijzonder bij. “Een mooi voorbeeld was de discussie over het PIT-feest, afgelopen september,” vertelt ze. “We moesten instemmen met een voorstel om de opvang die dag eerder te sluiten. Dat lijkt klein, maar de gevolgen voor kinderen en ouders zijn groot. We hebben daar met elkaar zorgvuldig naar gekeken en een compromis gevonden waar iedereen zich in kon vinden.”

Naast dit soort praktische kwesties bespreekt de PIT-raad ook zwaardere thema’s, zoals de begeleiding van thuiszitters of de uitkomsten van inspecties. “Wat mij opvalt, is de openheid vanuit het bestuur. Er is ruimte om kritisch te zijn en tegelijkertijd opbouwend te blijven. Dat waardeer ik enorm.”

Senn kijkt vanuit zijn perspectief vooral naar wat er in de klas speelt. “Het onderwerp pesten vond ik het belangrijkste. We hebben het er vaak over gehad en de juffen en meesters probeerden onze ideeën ook echt toe te passen.” Als hij één ding mocht veranderen? “Misschien wat nieuwere boeken en meer lessen op de Chromebook,” zegt hij. “En het speelplein bij de BSO mag wel wat groener. Oh, en zwemlessen voor iedereen, ook voor kinderen die dat thuis niet kunnen betalen.”

Kijken naar de toekomst

Andrea ziet nog kansen voor betere verbinding tussen de verschillende raden. “Er is nu geen structureel overleg tussen de PIT-raad en de junior PIT-raad, maar dat zou echt een verrijking zijn,” zegt ze. “Ook de samenwerking met de KC-raden mag sterker. Hoe meer we elkaar weten te vinden, hoe beter we kunnen meedenken vanuit verschillende perspectieven.”

Als ouder vindt ze medezeggenschap sowieso waardevol. “Je kind zit jarenlang op een kindcentrum. Betrokkenheid kan op veel manieren: in de ouderraad, als voorleesouder of in de PIT-raad. Het maakt niet uit wat je doet, als het maar bij je past. Je leert er zelf van, en het helpt om het kindcentrum van binnenuit beter te begrijpen.”

Meedoen mag

Bij PIT is meedenken niet voorbehouden aan professionals of bestuurders. Ook ouders en kinderen hebben iets te zeggen. Voor Andrea en Senn is dat inmiddels vanzelfsprekend. “Het is leuk om te merken dat ze naar mijn mening luisteren,” zegt Senn nuchter. Andrea vult aan: “En dat het, hoe klein je bijdrage soms ook lijkt, bijdraagt aan iets groters: kwalitatief goede opvang en onderwijs voor alle kinderen binnen PIT.”

Wil je meer weten over de PIT-raad of de junior PIT-raad, of overweeg je zelf mee te doen? Neem gerust contact op met PIT via info@pit-ko.nl. Iedereen die met een open blik wil meedenken, is welkom!